Fortis Energy ја заврши инсталацијата на соларни системи на сите 26 станици од железничката мрежа Мармарај во Истанбул
Fortis Energy ја заврши инсталацијата на проектот за соларна енергија спроведен на линијата Мармарај во Истанбул, железнички систем што ги поврзува азиската и европската страна на градот и претставува еден од најстратешките транспортни коридори во Турција.Во рамките на проектот развиен од Турските државни железници (TCDD) за трансформација на покривите на станиците и административните згради на Мармарај во места за производство, монтажата на соларни панели, челични конструкции и потпорни системи, како и целосната електромеханичка интеграција се завршени на сите 26 станици на двата континента. Објектите сега се подготвени за работа.
Опсегот беше структуриран во четири посебни пакети: два на европската и два на азиската страна. Процесот на прием за пакетот Азија 1 е успешно завршен. Постапките за тестирање, мерење и прием за преостанатите три пакети се во тек, а планирано е системите да се пуштаат во употреба етапно како што ќе се одобрува секој пакет.
Со вкупен инсталиран капацитет од 11 MW, се очекува централите да произведуваат повеќе од 13 GWh електрична енергија годишно. Производството е наменето за снабдување на сопствената оперативна потрошувачка на Мармарај, како што се осветлувањето на станиците, вентилацијата, ескалаторите и помошните системи, преку локално производство со нулта емисија.
Железничките системи се меѓу енергетски најинтензивните компоненти на урбаната инфраструктура, каде електричната енергија зафаќа значаен и континуиран удел во оперативните трошоци. Производството на енергија на местото на потрошувачка го намалува и преземањето од мрежата и долгорочните оперативни расходи, додека ја намалува јаглеродниот интензитет на мрежата која секојдневно превезува стотици илјади патници. Во земја која останува нето увозник на примарна енергија, домашниот обновлив капацитет интегриран во јавниот превоз носи и мерлива економска димензија.
Мармарај зазема посебна позиција во транспортната мрежа на Истанбул, поврзувајќи два континента под Босфорот и служејќи како рбет за мобилноста на патниците, приградскиот развој и регионалниот транспорт на стоки. Вградувањето на производството од обновливи извори во оваа инфраструктура ја усогласува линијата со принципите на одржлива урбанизација кои сè повеќе го обликуваат планирањето на транспортот во големите метрополски области.
Проектот се наоѓа на раскрсницата меѓу секторите за транспорт и енергетика и претставува применлив модел за интеграција на дистрибуираното производство во постојните капацитети на јавниот превоз.