Fortis Energy заврши проект за покривни соларни системи од 11 MW на 26 локации на Мармарај во Истанбул
Fortis Energy го заврши проектот за покривни соларни системи изведен на Мармарај, приградската железничка линија долга 76 километри што ги поврзува европската и азиската страна на Истанбул преку тунел под Босфор. Проектот беше реализиран за Турските државни железници (TCDD).Зафатот опфаќа 11 MW инсталиран капацитет на 26 локации: настрешниците на пероните, влезовите на станиците и пешачките мостови на 22 станици, заедно со четири оперативни згради, вклучително административни објекти и депоа за возни средства. Монтажата на панелите и електричните и машинските работи се завршени на секоја локација и постројките се подготвени да ги снабдуваат сопствените потреби на станиците.
Наместо една централна постројка, капацитетот е распределен долж линијата, при што секоја инсталација ја напојува станицата или зградата на која е поставена. Се очекува годишното производство да надмине 13 GWh, што е еквивалентно на потрошувачката на околу 4.600 домаќинства, со проектирано намалување на CO₂ од приближно 5.700 тони годишно. Електричната енергија ги покрива товарите на станиците и придружните објекти: осветлување, вентилација, ескалатори и лифтови, сигнализација и управување, системи за информирање на патниците и операциите во депоата. Енергијата што ги движи самите возови доаѓа од посебната контактна мрежа на линијата и останува непроменета.
Овој пристап го одразува реалниот начин на кој урбаната железница троши електрична енергија. Станиците трошат енергија постојано, при што најголемиот дел од неа се троши во текот на дневните часови кога панелите произведуваат струја; затоа, најголемиот дел од произведената енергија се користи на самото место наместо да се предава во мрежата. Инсталацијата на постојни покриви не бара дополнително земјиште, ја намалува потрошувачката преземена од мрежата и ги снижува долгорочните оперативни трошоци, истовремено додавајќи домашен обновлив капацитет во земја која увезува најголем дел од својата енергија.
Изведбата бараше монтажен и електричен дизајн прилагоден на четири различни типа покриви, од заоблени перонски настрешници до големи индустриски покриви на депоата, на два континента и над пруга која беше во постојан сообраќај во текот на целата изведба.
Мармарај зазема посебно место во транспортната мрежа на Истанбул како 'рбет за дневните патувања, развојот на приградските населби и регионалното поврзување. Производството на струја врз оваа инфраструктура го прави јавниот превоз дел од енергетското снабдување, наместо да биде само негов потрошувач.
Истиот пристап е применлив за железничките мрежи во Турција и ширум Европа, каде што покривите на станиците и депоата остануваат главно неискористени површини за производство на обновлива енергија и практичен придонес кон одржливиот урбан развој.